🇷🇴

Azi te iubesc sofisticat.

Atât de sofisticat,
încât uneori nici eu
nu mai înțeleg exact
ce am vrut să spun.

Îți îmbrac numele
în mătasea tăcerilor
dintre două bătăi de inimă.

Recunosc,
o eșarfă ar fi fost
mult mai practică.

Te iubesc în contraste
care au învățat
arta de a se îmbrățișa.

Mai puțin dimineața,
când unul vrea cafea,
iar celălalt liniște.

Îți descifrez sufletul
ca pe o capodoperă.

Deși, uneori,
parcă seamănă mai mult
cu instrucțiunile unui dulap suedez:
frumos,
dar imposibil de înțeles
fără câteva încercări.

Îți ating mâna
ca și cum aș răsfoi
un manuscris rar.

Numai să nu-mi spui
că trebuie să port mănuși,
ca la bibliotecă.

Te iubesc
cu rafinamentul vinului
care și-a desăvârșit răbdarea.

Iar dacă vinul lipsește,
merge și o cană de ceai.
Important este
cu cine o împarți.

Marea își ridică valurile,
muntele își înalță piscurile,
iar noi…
încercăm să găsim
unde am lăsat cheile.

Și poate
asta este cea mai sofisticată iubire dintre toate:
să poți vorbi
despre manuscrise,
mări și piscuri,
iar cinci minute mai târziu
să râzi împreună
că ai pus telecomanda
în frigider.

Te iubesc atât de sofisticat,
încât simplitatea
încă reușește
să aibă ultimul cuvânt.

VRo
11-07-2026

🇳🇱

Vandaag heb ik je geraffineerd lief.

Zo geraffineerd,
dat ik soms zelf
niet meer precies weet
wat ik eigenlijk bedoel.

Ik hul je naam
in de zijde van de stiltes
tussen twee hartslagen.

Eerlijk gezegd…
een sjaal was waarschijnlijk
veel praktischer geweest.

Ik heb je lief
in tegenstellingen
die de kunst hebben geleerd elkaar te omarmen.

Behalve ‘s ochtends,
wanneer de één koffie wil
en de ander vooral stilte.

Ik ontrafel jouw ziel
als een meesterwerk.

Al lijkt die soms
meer op de handleiding van een Zweedse kast:
prachtig,
maar nauwelijks te begrijpen
zonder een paar pogingen.

Ik raak je hand aan
alsof ik
een zeldzaam manuscript opensla.

Al hoop ik wel
dat ik daarvoor
geen witte handschoenen
hoef aan te trekken.

Ik heb je lief
met de verfijning van een wijn
die het geduld tot in de perfectie heeft geleerd.

En als er geen wijn is,
dan is een kop thee ook prima.
Het gaat tenslotte
niet om wat je drinkt, maar met wie.

De zee verheft haar golven,
de bergen reiken naar de hemel,
en wij…
wij proberen vooral
onze sleutels terug te vinden.

Misschien
is dát wel de meest geraffineerde liefde
die er bestaat:
dat je kunt praten over manuscripten,
zeeën en bergtoppen,
en vijf minuten later
samen kunt lachen
omdat de afstandsbediening
weer eens in de koelkast ligt.

Vandaag heb ik je
zó geraffineerd lief,
dat eenvoud
toch altijd het laatste woord krijgt.

VRo